Święte Bractwo


Święte Bractwo

Święte Bractwo to jedna z najbardziej elitarnych, awangardowych organizacji duchowych, ezoterycznych czy okultystycznych znana także jako Bractwo Magów lub Zakon Świętych, Bractwo Oświeconych. W Polsce liczy około 1000 adeptów, jednocząc wybitne duchowe i okultystyczne osobowości posiadające magiczne moce duchowe oraz kultywujących Duchowe Braterstwo. Święte Bractwo jest to zakon magiczny, którego celem jest wskazywanie ludziom boskiej wiedzy i sposobów duchowego oświecenia.

Święte Bractwo głosi, że:

– zło istnieje tylko wtedy, gdy człowiek niebiański pozwoli się ograniczyć i na siłę tłumi swoje pragnienia duchowe;
– sprawcą wszelkiego cierpienia na ziemi jest Aryman, Szatan, Iblis (demon ciemności) i jego słudzy, którzy narzucają człowiekowi ograniczenia w imię pozornego dobra;
– dobra materialne nie są przeszkodą do Wieczności, ale chorobliwe przywiązanie do materii i dóbr materialnych oraz dewiacje seksualne – tak;
– ciało ludzkie jest rodzajem kombinezonu czy skafandra i jednocześnie „więzieniem” dla duszy, wytworem Arymana, Szatana, Iblisa, dlatego trzeba się z ciała „wyzwolić” stając się w pełni boską duszą, z pomocą metod medytacji i samadhi;
– nie będzie żadnego końca świata, a wszyscy głosiciele końca świata to szaleńcy opętani przez demony ciemności i mroku;
– uczeń aby dobrze się uczyć musi być dobrze wyspany i najedzony, nie może pościć z biedy, a asceza pod przymusem jest szkodliwa;
– ludzie których Bóg prowadzi to ci, którym dobrze się powodzi pomimo tego, że w interesach są uczciwi;
– tradycyjną wiedzę szamańsko-uzdrowicielską należy łączyć z odkryciami i osiągnięciami medycyny współczesnej, a także zalecają wszystko co najlepsze w tradycyjnych systemach naturalnej medycyny wcielać w życie jako część zdrowego stylu życia;
– istnieje etap na którym pojawia się ciągłość świadomości poprzez wcielenia i jest to przebudzenie duszy (jaźni);

Święte Bractwo praktykuje duchowy proces „wyzwalania się z więzienia ciała”, który według Bractwa jest niezbędny, aby osiągnąć wieczność, nieśmiertelność, świadomość ciągłą duszy poprzez wcielenia. Proces wyzwolenia polega m.in. na:

– wizualizowaniu rozpadu wszystkich wytworów ciemności i mroku, unicestwianiu wszelkich dzieł demonów, Rawany, Arymana, Szatana, Iblisa;
– całkowitej rezygnacji z udziału w demonicznym światowym życiu, w tym ze zboczeń seksualnych, alkoholu, papierosów, narkotyków;
– stosowaniu długotrwałych postów oraz głodówek, zgodnie z zasadami orientalnego ascetyzmu mistycznego;
– wyrzeczenia się generowania i ulegania wpływom Angra Mainju czyli demona Złych Myśli czyli Arymana (Szatana, Lucyfera).

Członkowie grup Świętego Bractwa nie odcinają się od społeczeństwa, ani nie rezygnują ze szkoły czy z dotychczasowej pracy, nie zrywają ani nie ograniczają kontaktów z rodziną i przyjaciółmi – jedynie nie uczestniczą w najbardziej demonicznych zwyczajach społecznych jak pijaństwo czy ćpanie papierosów. Związki małżeńskie kultywowane są wyłącznie pomiędzy kobietą i mężczyzną, nie praktykuje się seksu pozamałżeńskiego.

Działania Świętego Bractwa rozpoczynają się od sprawowania kultu duchowego wewnątrz coraz liczniejszych w Polsce grup sympatyków, jak również pozyskiwania nowych członków przez specjalne przeszkolonych do tego misjonarzy rozwoju duchowego i medytacji z mantrami oraz rytuału ogniowego, tzw. Czcicieli Ognia. Magowie nazywani są również „czcicielami ognia”. Nazwę tę zawdzięczają rytuałowi podtrzymywania ognia w świątyniach, co symbolizuje boskość Ahura Mazdy – Boga Światła i Mądrości.

Symbol tradycji magów Ahura Mazdy - Ormuzda

Symbol tradycji magów Ahura Mazdy – Ormuzda

Struktura organizacyjna Świętego Bractwa

Na czele Świętego Bractwa stoi Mistrz (Wielki Mag, Mahaguru, Paramaguru), który uważany jest przez członków grup za „przybranego syna” Boga Światłości (Ormuzda, Ahura Mazda, Sanat Kumara). Mistrz według Świętego Bractwa posiada moc udzielania „Łaski Wiecznego Życia”. Niżej w hierarchii grupy jest kadra kierownicza liderów, w skład której wchodzi sześciu tzw. Niebiańskich Strażników (kumarów) strzegących porządku i czystości świętej drogi niebios. Kolejny organ to Rada Duchowa Świętego Bractwa skupiająca 28 kapłanów, szamanów, magów, jasnowidzów, najlepszych uzdrowicieli i ekstrasensów szczerze oddanych boskim siłom światłości. Święte Bractwo zorganizowane jest na wzór starożytnych ezoterycznych Bractw Magów do których nawiązuje jako jedna z międzynarodowych współczesnych korporacji ezoterycznych.

Bezpośrednio im podlegają Czciciele Ognia, Parsi – chłopcy i dziewczyny zajmujące się na co dzień znajdowaniem i wcielaniem nowych członków, adeptów i adeptek do Świętego Bractwa, które jest najwyższym Bractwem Magów na Ziemi.

Najniżej w hierarchii grupy znajdują się uczniowie, którzy przechodzą trzy stopnie wtajemniczenia:

Najniższy stopień to tzw. „wolni słuchacze” – osoby wprowadzone do grupy jako nowicjusze i sympatycy. Neofita to nazwa tego stopnia wywodzi się z greckiego słowa neophutos, oznaczającego ‚świeżo zasadzony’.

Kolejny stopień to „ludzie światła” – osoby, które zostały przyjęte do Bractwa i otrzymały duchowe imię oraz specjalne praktyki z boskim światłem;

Zaawansowani to stopień to „posiadających prawdę” – osoby, które najbardziej angażują się w życie grupy i wykazują się szczególnymi osiągnięciami (np. dobrze znają i kultywują nauki i praktyki, uczestniczą w intensywnych programach wewnętrznej przemiany, regularnie wprowadzają do Świętego Bractwa nowicjuszy, sponsorują rozmaite aktywności Świętego Bractwa, etc.).

Potencjalnych nowicjuszy szuka się głównie wśród osób ze środowisk zainteresowanych ezoteryką i rozwojem duchowym, mających wyraźne zdolności paranormalne lub osiągnięcia w dziedzinie uzdrawiania z pomocą białej magii. Oferując swoją pomoc i rozwiązanie rozmaitych trudniejszych problemów grup zaskarbiają sobie zaufanie rozmaitych, nierzadko zdesperowanych w poszukiwaniach duchowych osób. Zwykle nie częściej niż raz w miesiącu zapraszają zainteresowanych do swoich mieszkań, gdzie odbywają się dyskusje na różne życiowe tematy dotyczące sensu ludzkiego istnienia, źródła cierpienia, wtajemniczeń duchowych, a także specjalne medytacje, w tym medytacje pokoju czy transmisyjne medytacje światła. Jedną z podstawowych działalności jest prostowanie typowych błędnych przekonań w dziedzinach rozwoju duchowego, ezoteryzmu, gnozy czy okultyzmu. Członków Świętego Bractwa uczy się przyjacielskiego nastawienia do wszystkich ludzi, szczególnie do tych którzy są moralnie dobrzy, uczciwi, wierni, lojalni oraz honorowi. Członkowie uczą się także rozpoznawać rozmaitymi metodami osoby wtajemniczone z uwzględnieniem kilku stadiów ewolucji duszy (jaźni).

Święte Bractwo skupia raczej liderów duchowości, ezoteryzmu, rozwoju duchowego, okultyzmu, gnozy czy magii, gdyż nie zostanie do Świętego Bractwa przyjęty nikt, u kogo w domu nie odbywają się spotkania poświęcone rozwojowi wewnętrznemu, medytacji czy uzdrawianiu. Kandydat do Świętego Bractwa musi prowadzić dom przyjazny ezoteryce, a to wyklucza od razu wiele osób mających aspiracje do duchowego zaawansowania, a których najbliższe otoczenie czyli dom pokazuje, że nie dokonali przemiany wewnętrznej na tyle, aby ich otoczenie stało się wyrazem stanu ich wnętrza i ukazywało praktyczny ezoteryzm w codziennym życiu. Członkami Świętego Bractwa bywają zatem często całe wielopokoleniowe rodziny, których domy są ostoją wiedzy tajemnej, mistyki, okultyzmu, magii…

Samo Święte Bractwa podaje, że ma około tysiąca członków w Polsce, ale nie przewiduje nagłego wzrostu liczebności, gdyż ilość członków koreluje ze średnią ilością wtajemniczonych na ilość mieszkańców kraju, a dla Polski jak wiadomo jest to przy 38 milionach ludzi maksimum około 900 wtajemniczonych. Oczywiście wokół każdego wtajemniczonego jest liczna grupa sympatyków i zainteresowanych sprawami ezoterycznymi nie-adeptów. Wedle wiedzących liczba wtajemniczonych w ludzkiej populacji jest stała i wynosi 144 tysiące, co pozwala wyliczyć średnią potencjalną ilość wtajemniczonych na milion ludzi i liczbę mieszkańców kraju.

Rytuały wielbienia Boga Najwyższego w postaci Światła, Miłości i Mocy polegają na przyzywaniu Imienia Boga Światłości 1008 razy i oddawanie mu pokłonu przez pochylenie głowy oraz pełen pokłon w stronę północy lub wschodu. Uroczystości rozpoczynają się często wieczorem, tak by nikt niepowołany nie zakłócał uczestnikom spokoju. Cała ceremonia oprawiona jest zawsze w okultystyczną, duchową otoczkę , która nadaje spotkaniu wymiaru duchowego, wykraczającego poza ramy zwyczajnej rzeczywistości. Kilka razy w roku obchodzi się większe duchowe święta, wtedy to nowi członkowie-sympatycy otrzymują nowe imiona i przydziela się im jakieś zadania w duchowej służbie dla Królestwa Światłości. W każdym z powiatów w Polsce jest 2-3 wtajemniczonych adeptów Świętego Bractwa, którzy gromadzą wokół siebie kandydatów do Ścieżki Wtajemniczenia.

Przyjmowanie kandydatów do Świętego Bractwa, w swej istocie Zakonu Światłości, rozpoczyna się zwykle nie wcześniej niż ukończą przynajmniej jeden życiowy księżycowy cykl smoczy, zatem w wieku lat około 19-20, przy czym bada się potencjalnych kandydatów i kandydatki poprzez ich obserwowanie, często aż do ukończenia przez nich jednego życiowego cyklu Saturna, zatem wieku około 29-30 lat. Poszukuje się także magiczne dzieci, ale są to bardzo wyjątkowe sytuacje, a bywa, że taka odnaleziona młoda osóbka zostaje zaproszona do Świętego Bractwa dopiero po 10-20 latach badania czy wykazuje odpowiednie zdolności i jakość pracy, praktyki oraz dążenia w stały sposób. Kandydaci nie mogą mieć skłonności do ideologii i praktyk ciemnej strony, czarnej magii, czarnoksięstwa, satanizmu, lucyferyzmu, arymanizmu, zwyrodniałej erotomanii, zboczeń seksualnych, ateizmu ani fanatyzmu religijnego w jakimkolwiek wyznaniu. Święte Bractwo nie jest organizacją wirtualną (internetową), a jego członkowie spotykają się w realnej rzeczywistości, dobrze się znają, bywają wzajemnie z odwiedzinami w swoich domach, w razie konieczności pomagają sobie wzajemnie, zachowują wzajemną lojalność, co dla środowiska prawdziwych białych magów, ezoteryków, okultystów jest cechą charakterystyczną.

lluminati oznacza „oświeceni”, tych, którzy osiągnęli stopień prawdziwego poznawania i doświadczają prawdy, widzący wszystko w boskim świetle. Znajomość prawdziwej duchowej natury Iluminatów – oświeconej religii jest istotna dla zrozumienia podstaw pilnie strzeżonej odwiecznej nauki Tajnego Bractwa – Zakonu Iluminatów, Bractwa Magów, Kapłanów Słońca. Uniwersalne (Wielkie) Białe Braterstwo Światła, Święte Bractwo, jest duchowym związkiem oświeconych dusz, które z duchowych królestw aniołów pomagają ludziom w rozwoju oraz jest bractwem ludzi wtajemniczonych, poszukiwaczy prawdy, działających w boskim świetle Bractwa. Współpracują oni ze świetlistymi istotami Boskiego Królestwa oraz są mediatorami między ludźmi i anielskimi siłami, aby wspierać ludzkość. Rdzeniem procesu wtajemniczenia (inicjacji) jest osobisty rozwój i wzrost ku wyższemu poziomowi duchowości, samodyscypliny i doskonałości. Ścieżka wtajemniczenia, by była rozumiana przez ucznia, musi mieć oparcie na wiedzy o zasadach działania wszechświata, a nawet więcej, o różnych poziomach prowadzących do wzniesienia i realizacji zjednoczenia pomiędzy człowiekiem a Najwyższym Bogiem, Absolutem, Brahmanem czy Elohimem.

Z okultyzmem wiąże się zwykle takie aspekty wiedzy tajemnej jak alchemia, astrologia, analiza snów, bioenergoterapia, numerologia, gematria, dywinacja, przepowiadanie, zdolności i doświadczenia nadzmysłowe, zjawiska paranormalne, jasnowidzenie, podróże eteryczne i astralne, białą magię naturalną oraz antyczną, teurgię, aniołów i bogów oraz praktyki inwokacyjne do takich wyższych i światłych bóstw, teozofię jako naukę o Bogu, wiedzę o niebiosach, piekłach i ziemiach w łańcuchu ewolucji, zasady ewolucji i doskonalenia dusz. Okultyzmem zajmowało się wiele światłych dusz, w tym wielu uczonych i wynalazców, jak chociażby Pitagoras, Leonardo da Vinci, Giordano Bruno, Isaac Newton i Gottfried Leibniz. Okultyzm to mistycyzm racjonalny, gdyż do praktykowania wiedzy tajemnej, hermetycznej bardzo potrzebny jest Rozum i to Rozum wielkiego formatu, a nie mały rozumek czy kurzy móżdżek nawiedzenia lub fanatyzmu. Bractwo Okultystyczne nie jest dla każdego, a jego członkowie sami dobierają sobie tych, których uznają za odpowiednio zdolnych i rozwiniętych duchowo, aby godni byli dołączenia do tej elitarnej i tajemnej formacji duchowej. 

Spitama Zaratusztra - Prorok protoplasta duchowości judaizmu, chrześcijaństwa i islamu

Spitama Zaratusztra – Prorok protoplasta duchowości judaizmu, chrześcijaństwa i islamu

Święte Bractwo – Bractwo Okultystyczne

Bractwo Okultystyczne jest organizacją ściśle tajną. Na czele Bractwa stoi Mistrz. Mistrz Bractwa posiada moc udzielania “Daru Wiecznego Życia”. Adeptami Bractwa Okultystycznego mogą zostać osoby posiadające wyraziste zdolności paranormalne, magiczne, osoby o wybitnych zdolnościach uzdrowicielskich. Adepci Świętego Bractwa muszą być opanowani i reprezentować bardzo zrównoważony światopogląd, realistycznie podchodzić do własnych zdolności czy wypraktykowanych umiejętności. Każdy okultysta jest w swych możliwościach Magiem, zatem okultystyczne moce są jednocześnie mocami Białej Magii. Bractwo Okultystyczne nawiązuje do nauczania ezoterycznego prowadzonego przez Patriarchę i Proroka Henocha znanego w Grecji jako Hermes Trismegistos, a na Wschodzie Mahatma.

Okultyści zwykle prowadzą życie rodzinne, bardzo rzadko żyją w samotności, chyba, że na starość. Nie unikają kontaktów społecznych, acz prowadzą zwykle zdrowy i nieco ascetyczny tryb życia, zajmują się umiejętnościami fakirskimi, które mogą być trudne do powtórzenia przez zwykłych ludzi. Okultyście są ludźmi boskimi, bardzo niezwykłymi, jednak zwykle nie podkreślają swojej duchowej rangi ani niezwykłych umiejętności, gdyż duchowe, boskie moce magiczne jakie przejawiają nie lubią rynkowej gawiedzi ani publicznej debaty. Bracia Okultni są pewną tajemnicą dla zwykłych ludzi, gdyż ukrywają się z tym kim są i co potrafią przed światem, a to chociażby z powodu religianckich mroków ciemności nieznoszących boskich mocy w islamie czy chrześcijaństwie, które jako religie są raczej religiami mroku i demonicznej szarości niźli ostojami światła duchowego. Jednostki o piekielnej, demonicznej mentalności, takie jak księża katoliccy czy pastorzy chrześcijańscy zwykle nie znoszą okultystów ani manifestacji boskiej mocy, po czym poznać wyraziście diabelski pomiot na tej ziemi.

Pierwszy stopień Bractwa Okultystycznego to “Poszukujący Prawdy”, ludzie dobrzy, szczerzy, wrażliwi na Prawdę i gotowi natychmiast zmienić wszelkie fałszywe poglądy na prawdziwe, w tym także w miarę Otwierania Oka Prawdy, stopniowo bardziej zakłamane poglądy zmienić na bardziej prawdziwe, aż dotrą do Prawdy i Źródła Prawdy. Niestety większość ludzi uwikłanych w ideologie chrześcijańskich czy islamskich sekt oraz nurtów zamerykanizowanego New Age nie ma nic wspólnego z Okultyzmem ani Bractwem Okultystycznym. Bractwo Okultystyczne to poziom Prawdy, poziom Widzenia czy Percepcji Prawdy, poziom osób z rzeczywiście aktywnym Trzecim Okiem nazywanym przez okultystów po prostu Okiem Prawdy lub Szóstym Zmysłem, Zmysłem Prawdy. Ludzie żyjący w zakłamaniu, w samozakłamaniu, w tym nawiedzeni i zadufani w sobie jakimiś ideałami (np. miłością, zbawieniem) religianci czy newage’yści zupełnie nie nadają się do boskiej Ścieżki Prawdy.

Wtajemniczenia uczniów okultystycznych przedstawiane są zwykle w formie siedmiu mniejszych wtajemniczeń (inicjacji, olśnień) składających się na jedno większe, pierwsze wtajemniczenie planetarne. Wielkich wtajemniczeń opisywanych jest zwykle pięć i są one symbolizowane gwiazdą pięcioramienną, symbolem boskości ukrytej w ludzkich istotach i czekającej na odsłonięcie i urzeczywistnienie. Wszystko, co się zdarza i mówi się w grupie czy klasie uczniów okultystycznych, powinno zostać tajemnicą. Ten, który spróbuje wynieść poza Szkołę Okultystyczną informację o tym, co zdarza się w niej, musi zostać natychmiast usunięty z grupy czy klasy. Są rzeczy, których nie wolno wynosić poza Szkołę Okultystyczną. Uczniowie muszą umieć dotrzymywać Świętej Tajemnicy! Prawdziwi adepci Nauk Tajemnych nie muszą zmieniać dawnych nazw takich jak okultyzm czy ezoteryka na nowsze takie jak parapsychologia czy psychotronika tylko z tego powodu, że jacyś anormalni i bezrozumni apologeci jakiejś sekty publicznie lżą i znieważają okultyzm, a przy okazji wszelką mistykę, duchowość i samego Boga, Stwórcę-Kreację.

Członkowie Bractwa Okultystycznego generalnie nie misjonują, nie szukają zwolenników agresywnie czy prozelicko, często nie rozmawiają na tematy okultystyczne z każdym chętnym, póki nie upewnią się, że osoba poszukująca jest szczera i wytrwała w swych dążeniach i aspiracjach. Osoba odpowiednia na adepta Bractwa Okultystycznego musi być nie tylko wrażliwa na Prawdę materialną oraz metafizyczną, ale także musi mieć cechy Wojownika, musi umieć dochowywać tajemnic i nie paplać z byle kim, musi być życiowo poukładana i stabilna. Bractwo Okultystyczne i jego lokalne grupy nie zajmuje się zatem szukaniem zwolenników wśród ludzi słabych psychicznie, mizernych duchowo, opanowanych przez nałogi czy żądze seksualne, nie szukają adeptów w środowiskach patologicznych. Świadomość okultysty jest magiczna i hermetyczna, chociaż nie jest to odludek ani ktoś ślepo zapatrzony w mistyczne ideały.

Arkanum czy ezoteryka to dokładnie synonimy okultyzmu, bo zawsze chodzi o wiedzę ukrytą, sekretną, tajemną oraz praktykę mocy duchowej czyli białej magii. Okultyzm jest ścieżką ludzi, którzy wyrastają ponad materialną świadomość i mają dobre materialne, naukowe podstawy do pojmowania tego, co niewidzialne i niemierzalne w sensie nauk fizycznych, materialnych i technicznych. Adepci okultyzmu muszą być z natury zrównoważeni psychicznie, wewnętrznie wyciszeni, spokojni duchem, rozumni, zdolni do głębokich rozmyślań oraz tworzenia tego, co jest zgodne zarówno z naturalnym jak i boskim porządkiem rzeczy. Okultyzm to nauki hermetyczne, z których takie podstawy jak numerologia, gematria czy astrologia starożytna trzeba mieć dobrze opanowane.

Kandydat do Szkoły Okultystycznej musi dobrze znać się na geometrii i rozwiązywaniu jej problemów, musi ćwiczyć umysł w sztuczkach matematycznych, tak, aby być biegłym w liczeniu, także w analizie i wnioskowaniu. Tajemna Wiedza (sanskryckie: Gupta Vidya) jest wiedzą boską, a jej praktykowanie z czasem czyni człowieka półbogiem, bóstwem w ludzkim ciele. Profani nie powinni mieć dostępu do bóstwa, zatem mistrzowie okultyzmu ukrywają się pośród ludzi za zasłoną codziennej zwyczajności i przeciętności, bywa, że szerzej znani i docenieni zostają dopiero po śmierci, kiedy ludzka profanacja nie zagraża już ich boskim inkarnacjom. Tylko bardzo nieliczni występują i działają w sposób jawny szerzej, a jeśli tak to zwykle tylko na wybranych nielicznych polach swoich możliwości.

Ahura Mazda – Ormuzd – Bóg Światła i Dobroci

Ormuzd lub Ahura Mazda – dosł. Światła Mądrość, Władca Wszystkowiedzący; Ahura to Światło, a Mazda to Mądrość; staroperski: Ahuramazda, średnioperski: Ohrmazd, Ormuzd, Hormuzd, Ohrmizd – najwyższe bóstwo w religiach irańskich: mazdaizmie i zaratusztrianizmie. Bóg stworzyciel, walczący stale ze Złym Duchem Arymanem. Stwórca świata i ładu w kosmosie i praw nim rządzących, uosobienie ładu i absolutnej mądrości. Jego symbolem jest oczyszczający ogień. Wyobrażany był w postaci uskrzydlonej tarczy słonecznej. Ormuzd przebywał w górze, w nieskończonym blasku. Aryman w dole, w mroku nieprzeniknionym. Wszystko co dobre – mądrość, prawość, jasność, piękno – zawarte było w Ormuździe, wszystko co złe w Arymanie. Ormuzd, pozostając jednością, posiada siedem emanacji, zwanych świetlistymi Istotami, które można też rozumieć jako atrybuty Ormuzda i nazwy cnót, którymi powinien cechować się członek Świętego Bractwa Magów – Kapłanów Światłości! Święte Bractwo strzeże starożytnych tajemnic Ormuzda, Boga Światłości. Magia towarzyszyła człowiekowi niemal od zarania dziejów. Wiedza tajemna fascynowała ludzi od niepamiętnych czasów, gdyż dawała nie tylko wiedzę niedostępną profanom, ale także umiejętność wpływania nad zjawiskami, ludźmi, rzeczami, w tym również na żywioły. Podobnie jak religia, magia jest próbą oswojenia bytu (nadprzyrodzonego oraz ludzkiego); próbą wyjścia poza granice nakreślone szarą i monotonną egzystencją, poza granice własnego „ja” i zwykłą człowieczą ułomnością. Już w XVI wieku znawcy magii w Europie za jej ojca uważali Spitama Zaratusztrę – irańskiego proroka, który żył około XI-X wieku p.e.ch., któremu objawił się Ahura Mazda, Władca Mądrości, Bóg Światły i Mądry.

Siedem Świętych Emanacji Ormuzda

– Spenta Mainju – Duch Święty, będący „podstawową substancją” Ormuzda, Święta Dusza, Święty Umysł;
– Wohu Manah (Bahman) – Dobra Myśl;
– Ardibeheszt (Asza Wahiszta, Arta Wahiszta) – Najlepsza Prawość, Ład Należyty;
– Spenta Aramaiti (Spandarmat) – Święte Oddanie, Pobożna Cierpliwość; Armaiti to Prarodzicielka życia, patronka ziemi i rolnictwa;
– Chszatra Wairja (Szachriwar) – Panowanie nad pożądaniem, Panowanie Zwycięskie;
– Haurwatat (Chordad) – Zdrowie; Zdrowe Życie;
– Ameretat, Amuratat (Mordad) – Długie Życie, Nieśmiertelność.

Przed Zoroastrem Persowie wierzyli w siły natury, czcili ogień i wodę, a wszelkie czynności religijne odbywali pod gołym niebem. Miejsca te określano jako Pawi. Tę najstarszą znaną magiczną duchowość perską nazywano mazdaizmem. Jej podstawę stanowiła walka Boga Dobra (Ahura Mazdy, Ohrmuzda) ze złem, które symbolizował Aryman. Persowie wierzyli, że po stronie każdego z bogów stały zastępy ludzkie, a koniec walki nastąpi w Dniu Sądu. Mazdaizm należy, więc traktować jako religią dualistyczną, a w zasadzie monoteistyczną. Doktryna ta opierała się na walce dobra (Ahura Mazda – jako Pan Mądrości) i zła (Angra Mainju – Aryman, będący Złym Duchem). Te dwa byty miały toczyć ze sobą nieustanną walkę o władzę nad światem. Mistyka mazdaizmu jak i zoroastryzmu wyraźnie jednak stwierdza, że prawdziwym Bogiem jest Ahura Mazda (Światło Mądrości), zaś Aryman jako jego negatywne odbicie w mroku nie byłby w stanie samodzielnie istnieć, jest bytem iluzorycznym.

Niżej od Amszaspandów umieszczano w hierarchii niebiańskiej Jazatów. Są to istoty nadnaturalne, częściowo bogowie, zrównani jednak ze świętymi ludźmi. Można widzieć w nich upersonifikowane wartości (Prawda), idee (Prawość), żywioły (Słońce, Wiatr, Ogień). Czołową rolę odgrywa tutaj Mitra, który strzeże bram nieba i wpuszcza do niego jedynie ludzi dobrych, szukających duchowości i prawdy. W pierwszej epoce istnienia świata Ahura Mazda stworzył wszystko to, co jest dobre, oprócz ognia (pierwsza epoka). Następnie doszło do powstania ognia, ukształtował się czas, a także cielesność poszczególnych istot. Uwolniło to jako skutek uboczny demona Arymana, który dołożył złe pierwiastki do dzieła Ahura Mazdy. W ten sposób rozpoczęła się druga epoka, czyli walka dobra ze złem. Trwa ona obecnie, a zakończy się zstąpieniem Ahura Mazdy na ziemię, Sądem Ostatecznym i ponownym ustanowieniem właściwego porządku. Trzecia epoka będzie polegać na ustanowieniu Królestwa Bożego, Królestwa Światłości na ziemi, którego ukrytymi przedstawicielami są wtajemniczeni adepci Świętego Bractwa.

Przez starożytny Iran, Persję, należy rozumieć nie terytorium tożsame z dzisiejszym Iranem, ale tzw. Wielki Iran, wyodrębniany ze względu na wspólnotę kulturową i historyczną, a w starożytności przede wszystkim językową. W tej epoce obejmował on oprócz dzisiejszego Iranu także Azję Środkową po Syr-Darię, stepy dzisiejszej południowej Rosji i Ukrainy zamieszkane od VIII/VII wieku p.e.ch., przez irańskich koczowników oraz zachodni i środkowy Afganistan łącznie z pakistańską częścią Beludżystanu czyli pogranicze z Zachodnimi Indiami.

Mag od łac. magus, gr. μάγος, per. مغ; – kapłan-astrolog zaratusztrianizmu czy zoroastryzmu, któremu przypisywano umiejętność przepowiadania przyszłość z układu gwiazd, uzdrawiania i leczenia ludzi. Pojęcie znane jest od co najmniej IV wieku p.e.ch. Mag pochodzi z sanskryckiego Maga – oznaczającego wedle wielkiego słownika sanskrytu Monier-Williamsa kapłana kultu słonecznego, szamana królów linii solarnej w Indii. Nazwy wywodzi się czasem od członków starożytnego plemienia Magów, wchodzącego w skład irańskiego ludu Medów. Powszechnie uważa się, iż magia wysoka narodziła się w Persji, a pierwszymi magami byli kapłani Zaratustry. Mag w starożytnej Persji zajmował się równocześnie numerologią (gematrią) i astrologią, a także czytaniem znaków z twarzy, dłoni i stóp. Kapłani magów zajmowali się objaśnianiem słów mistycznych i prorokowaniem, zaś w czasie ceremonii ofiarniczych śpiewali pieśni o działaniach bogów wyemanowanych z Najwyższego Ahura Mazdy (Ohrmuzda). Wiedza oraz umiejętności magicznych kapłanów perskich określane były mianem ‚magii’ (magia), zatem MAGIA nie może być czymś złym skoro opiera się na praktykach duchowych z dobroczynnymi siłami Światła Bożego i Mądrości Bożej.

Jako ciekawostkę warto wspomnieć, że w kaszubskiej epopei Aleksandra Majkowskiego ‚Życie i przygody Remusa’ to Ormuzd jest symbolem dobrych sił działających w dziejach Kaszub!

LalitaMohan Dżi - Mistrz Jogi, Medytacji i Tantry

LalitaMohan Dżi – Mistrz Jogi, Medytacji i Tantry

Armaiti, Anahita, Attar, Waju!
Ahura Mazda! Ahura Mazda!

Om! Om! Om! Ohrmuzd!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s